Kærleiksland

I. Mér hefur alltaf leiðst bókmenntafræðigreiningar sem leggja ofuráherslu á fallísk tákn. Hinsvegar hefur mér alltaf þótt það áhugavert í tengslum við gítar og gítarleik þar sem tengingin er svo fullkomlega augljós á því sviði. Sjálfur spila ég á gítar og hafði um nokkurt skeið minnimáttakennd yfir því að eiga ekki nógu mikið af effektapedölum og að magnarinn minn væri ekki nógu töff o.s.frv.Þangað til ég komst að því hversu mikið kjaftæði þetta er allt saman. Þá varð ég sjálfumglaður og byrjaði að hlæja yfirlætislega að því hvað allir eru miklir bjánar nema ég.

II. Gítarinn sjálfur er að sjálfsögðu reðurtáknið sjálft. Þetta ætti að vera hverjum manni ljóst. Þetta var hvað augljósast á 80s tímanum þegar litið var til þess hvernig gítarleikarar héldu á gítarnum:

Sjáiði bara hvernig þeir munda lókinn. Glæsilegt, stórglæsilegt.

III. Ef gítarinn er fallusinn, þá er magarinn/magnararnir hreðjarnar. Bein tengsl eru á milli sáðfrumuframleiðslu eistna, og desíbilaframleiðslu magnara. Hjá karlmönnum er sæðisframleiðsla sönnun fyrir karlmennsku þeirra. Og því meiri sæðisframleiðsla því betra, sama þó nokkrar milljónir sé alveg meira en nóg. Að sama skapi þá vilja gítarleikarar (þá sér í lagi unglingar og aðrir sem vita ekkert í sinn haus) gjarnan hafa sem kröftugasta magnara. Staðreyndin er sú að 40 vatta magnari er miklu meira en nóg fyrir hljómsveitir sem hafa það ekki beinlínis að markmiði að kæfa trommarann gjörsamlega, og ef maður er að spila á einhverjum sæmilegum stað þá skiptir það í raun engu máli þar sem magnarinn er hvort sem er mækaður upp í gegn um hljóðkerfið. Samt sér maður á spjallborðum lið sem er að auglýsa eftir 100w mögnurum, ekkert minna dugi. Svo er að sjálfsögðu nóg af einhverju svona kjaftæði:

Hálfvitar.

IV. Jæja, þá komum við að effektapedulunum, sem segja má að sé einhverskonar typpaframlenging. Segja mætti að það að  kaupa effektapedal sé eins og að kaupa eitt af fjölmörgum hjálpartækjum ástarlífsins. Ég fer þó ekki ofan af því að 80% af þessu pedalakrappi hefur ekkert tónlistarlegt gildi nema fyrir einhverja helvítis gítarleikaranörda og helvítis gítarleikaranördavini þeirra sem öllum er sama um og engum finnst vænt um. Þetta er aðallega bara til að lúkka töff. Þetta sést best á því þegar maður sér hljómsveitir spila kannski 1-2 lög, gítarleikarinn mætir sigri hrósandi með pedalaborðið sitt með öllum þúsund-skrilljón effektunum sínum, spilar svo kannski þrjár nótur, notar einn pedal og tekur svo allt dótið saman. Tilgangnum er þó náð, hann sýndi fram á fallíska yfirburði sína.

Tilkoma YouTube gerði svo pedala-hórum kleift að sýna sig fyrir fólki. Þar er fullt af einhverjum gaurum að monta sig af því hvað þeir eiga marga pedala. Svo spila þeir 2-3 nótur að sjálfsögðu. Bara svona til að sýna að þetta virki alveg.

V. Það skal þó tekið fram að það er nóg af gítarleikurum sem gera eitthvað af viti með þessa effekta sína.

This entry was posted on 14.3.2010 at 20:59 and is filed under Uncategorized. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. Þú getur skilið eftir ummæli, eðasett inn bakvísun frá þinni eigin síðu.