
Einhverntíman á síðasta ári var ég að hlusta á Sirrí á Rás 2. Í viðtali hjá henni var konan sem sér um innkaup á dagskrá fyrir RÚV. Það var geðveikt fyndið viðtal. Í færslu einhverntíman um daginn talaði ég um konur sem vinna hjá ríkisstofnunum sem fara alltaf sjálfkrafa í svakalega vörn þegar maður yrðir á þær, þar sem þær eru sífellt í þeirri stöðu að þurfa að verja og réttlæta gengdarlaust skriffinskublæti Íslendinga. Það var svipaður stemmari í þessu viðtali. RÚV-kellingin var í því hlutverki að verja þann glataða málstað sem val RÚV á erlendu sjónvarpsefni er, og þá ákvörðun þeirra að sýna alltaf einhverjar stjarnfræðilega ömurlegar sjónvarpsmyndir frá 1987 á föstudagskvöldum. Og að sjálfsögðu varði hún þessa stefnu með kjafti og klóm. Hún benti á að þessar sjónvarpsmyndir fylgdu með “betri” myndunum í einhverjum pakkadílum, og vitaskuld þyrfti að sýna þær líka. Svo byrjaði hún að hefja þær upp til skýjanna; þessar myndir væru sko ekkert síðri en hvað annað. Viðtalið var aðallega skemmtilegt því Sirrí fór aldrei þessu vant á kostum og var sífellt benda konunni á mjög passíf-aggresífan hátt hversu mikið sorp dagskrá RÚV er að jafnaði um helgar, sem virtist fara eitthvað í taugarnar á innkaupastjóranum.
Ég þurfti að horfa á eina af þessum myndum áðan og er ennþá í sjokki. Afhverju í fjandanum er verið að sýna þetta drasl? Þegar maður fær sér appelsínu, borðar maður þá börkinn líka því hann “fylgdi með”? Þegar ég kaupi mér bók eða tölvuleik, geymi ég plastið utan af því því það “fylgdi með”? Ef þetta er gæðastandardinn sem RÚV miðar við, afhverju ekki frekar bara að stuðla að innlendri drasl-dagskrárgerð? RÚV þyrfti ekki einusinni að borga fyrir það; ég skal búa til heimildarmynd um sófann minn með myndavélarkamerunni minni ókeypis. Íslenskt já takk.
Ef þetta er bara spurning um gríðarlegan metnað RÚV fyrir ömurlegum kvikmyndum, afhverju ekki að gera það almennilega? Sumar draslmyndir er nefnilega skemmtilegt að horfa á. Hvernig væri að sýna t.d. Ratboy, Manos: Hands of fate eða Santa Claus Conquers the Martians, allt tímalaus meistaraverk í ömurleika. Nú eða að hafa Ed Wood þema í nokkrar vikur og sýna allar myndirnar hans yfir nokkurra vikna tímabil.
20.3.2010 klukkan 0:32 |
Ég borða allan ávaxtabörk OG plast utan af því drasli sem ég kaupi… Annað er bara sóun Egill! Ég meina þetta FYLGIR MEÐ!!
Annars held ég að heimildamynd um sófann þinn yrði mjög áhugaverð og hrollvekjandi jafnvel.