Kærleiksland

Þegar ég var í menntó þá var blogg nýjasta nýtt. Allir fengu sér blogg og notuðu það til að internetast sín á milli. Svo settu bloggarar upp linka á aðra bloggara, mynduðu tengslanet, fólk fór bloggrúnta og allir voru glaðir. Það var mjög gaman að heimsækja blogg hjá fólki, það var eins og að koma í internet-heimsókn hjá einhverjum, þar sem maður fékk smá innsýn inn í hugarheim viðkomandi.

Núna er facebook komið í staðinn sem þessi félagslegi vettvangur internetsis. Í stað kósí internet-heimsókna, þá er komið eitthvað allsherjar markaðstorg þar sem fólk galar ofan í hvort annað og reynir að ná athygli með status-öppdeitum, youtube myndböndum og myndaalbúmum. Svo af einhverjum ástæðum fær maður ítarlegar upplýsingar um leiðinlega hluti. Mér gæti ekki mögulega verið meira sama hvaða internetleiki fólk er að spila (nema ef fólk er að spila jetman og reyna að slá metið mitt). Um allar trissur liggja svo yfirgefin blogg eftir áður metnaðarfulla og skemmtilega bloggara, flest með síðustu færslu árið 2007 eða 2008. Internet-dreifbýlið er orðið að internet-þéttbýli þar sem fólk er matað með niðursoðnum status-öppdeitum (þó einhverjir hafi gert status-öppdeit að listgrein, sbr. Konráð Jónsson), í stað kósíheitanna og sem einkenndu bloggin. Nútímabloggið er að mestu orðið vettvangur fyrir nöldrara. Þetta er þróun í verri átt; fyrir internetið, fyrir Ísland, fyrir mannkyn.

Ég er ekki frá því að ég sé fyrsti internet-gamlinginn sem nöldar yfir því hvað allt var betra í gamla daga.

This entry was posted on 10.3.2010 at 11:38 and is filed under Uncategorized. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. Þú getur skilið eftir ummæli, eðasett inn bakvísun frá þinni eigin síðu.